Leuk nieuws! We zijn met een koor gestart sinds 24 juni, genaamd HARTKOOR BRES. (We zingen vanuit ons hart, Zwolle hartstad) 

Ontstaan vanuit het idee dat zingen het hoofd even lekker leeg maakt en verbindend is.  We hebben een duo die ons wekelijks op woensdag om 15 uur begeleidt. Mirjam als dirigent en Serge als pianist. Soms hebben ze Bobby bij zich, hun geleidehond want beide zijn slechtziend. Langzaam komen er meer mensen bij die meezingen. Een aantal is zeer enthousiast en is er iedere keer, anderen wisselend. Dat is allemaal prima. De sfeer en het plezier in zingen is belangrijk, het resultaat wordt ondanks dat doel ook steeds iets beter. Verrassend is het dat bezoekers mee komen zingen van wie niemand het had verwacht maar die er ineens lol in blijken te hebben. 

We gaan voor plezier maar dromen ook groot, een optreden op termijn zou superleuk zijn natuurlijk😉 

HARTKOOR BRES onthoud het maar! 

Op hun vrije zondag, hebben de liefste kappers Roos, Daphne, Lisa en Noa onze bezoekers verwend met een gratis nieuwe coupe. Om 11 uur zouden we starten maar de eerste bezoekers stonden om 10 uur al bij de kapperszaak aan de Assendorperstraat 117 voor de deur. Dat geeft het enthousiasme wel aan!
Het werd een hele gezellige dag en iedereen ging blij en goed geknipt de deur uit. De kapsters zelf waren minstens zo enthousiast en willen het volgend jaar weer doen. Daar kunnen we alleen maar grif “JA” op zeggen. Bedankt meiden!

Dankzij stichting Present is Sinterklaas met zijn pieten weer bij de Bres geweest. Ieder jaar weer een feestje en toch ook altijd een beetje spannend. De bezoekers zijn verrast met gezelligheid, aandacht een cadeaubon en chocoladeletter. We hebben gelachen en iedereen vond het een leuke middag.
Tot volgend jaar hopelijk weer!

De afgelopen week stond er een mooi artikel in De Stentor over houtkunstenaar Edward Otten. Eén van zijn tafels staat nu dankzij een bijdrage van Lions Zwollerkerspel bij De Bres. Lees hieronder het artikel:

De kerstboom van de Grote Markt verdwijnt niet in de versnipperaar. Edward Otten, houtkunstenaar, geeft hem een tweede leven als tafel waar mensen samenkomen. ‘Mooie kerstgedachte.’ 

Edward Otten bedacht het plan vorig jaar. Waarom zou je zo’n boom laten versnipperen als je er iets blijvends van kunt maken? Bovendien scheelt het CO₂-uitstoot. En het past bij kerst: de samenkomst, verbinding.
De meubelmaker maakte drie tafels van verschillend formaat. Twee daarvan hebben met behulp van sponsors onderdak gevonden inloophuis De Bres en Saeed, een werkplek voor statushouders. Eén tafel is dus nog vacant.
Dit keer wordt de stadsboom weer bij zijn werkplaats aan de Herfterlaan afgeleverd. Otten hoopte al dat dit een nieuwe traditie zou worden en de toon is in elk geval gezet. Mensen vinden het een mooi idee, merkte ik aan de reacties. Zo kan de boom in een andere vorm jaren mee. Dat mensen samen aan die tafel zitten, vind ik een mooie kerstgedachte.

Dovemansoren
Zijn oproep voor de herbestemming van de boom bleek niet aan dovemansoren gericht. “Ik kreeg veel reacties, veel ideeen. Maar bij de vraag wie dat betaalt, stonden de meesten niet stil. Toen voel een flink aantal af”, vertelt Otten, die de tafels tegen kostprijs beschikbaar stelt. “De helft van wat ik normaal vraag.  
De huidige boom op de Grote Markt wordt op 3 januari in stukken gezaagd en ontdaan van takken bij hem bezorgd door de Rova. Otten verwacht er twee tafels of meubels uit te halen. “Deze fijnspar is wat dunner. Ik begrijp dat de boom is aangeboden door woningcorporatie Openbaar Belang, hij stond in een gezamenlijke tuin van een wooncomplex aan de Hanekamp. Dennenbomen groeien hard, zijn al snel te groot. Ze hebben voor de biodiversiteit bovendien weinig waarde, er zit maar een klein aantal insecten in waaraan vogels zich tegoed doen.
Waar de tafels belanden, is wederom de vraag. Een maatschappelijke bestemming heeft zijn voorkeur. “Het heeft geen haast, we maken sowieso tafels op voorraad. En anders ben ik wat soepeler in de bestemming.’
De Zwollenaar heeft sinds jaar en dag een sociale onderneming, waarin hij van bomen meubilair of kunst maakt. Hier werken vrijwilligers en mensen met een afstand tot de arbeidsmarkt.

Pieter Steenbergen
Zwolle

Gepubliceerd in De Stentor op 22 december